I lied
เขียนเป็นไทยหล่ะกัน.. เพื่อนไทย ไม่ค่อย check อยู่แล้ว ก้อดีแล้ว..
เริ่มไงดีหล่ะเนี่ย, ปัญหาเดิมๆอีกแล้ว เรื่องของใจเราอีกแล้ว เบื่อมันมากก แต่ก้อขาดมันไม่ได้ เหมือน sweet taste of sin? ไอ้ลิ้มลองแล้วจะตัดไปมันก้อ..ยาก ใช่ตอนนี้คบกะคนๆนึงอยู่ ทั้งๆที่ใจอยู่อีกคนหนึ่ง.. ทั้งรู้สึกผิดกับตัวผมเอง, ตัวเค้า รู้สึกแย่ทุกครั้งที่คิดถึงมัน เวลาที่อยู่ เราต้องพยายามทำเป็นโอเค มีความสุขดี แต่ถ้าเค้ารู้ว่าจริงๆแล้ว ในใจเราหวังให้เค้าเป็นอีกคนนึง ที่เรารัก แฟนเราจะเสียใจแค่ไหน… หลายคนคงจะสงสัยว่า แล้วมึงจะคบกันทำไมแต่แรก. พูดตรงๆก้อเหมือน มัดมือชกอ่ะนะ เค้ามาชอบเอง.. เราก้อเหมือนไม่ได้ mind อะไรมาก.. มันเหงานะ อยู่คนเดียวตลอด อยู่บ้านคนเดียวเกือบเป็นเดือนๆ เพื่อน ก้อต่างคนต่างอยู่ ทำงานกันแล้ว ไม่วีเวลาว่างๆให้เราหรอก ซื้ออาหาร น้ำ ไวน์ มาตุนที่บ้าน กินได้ทีสอง สามอาทิตย์ ไม่ได้ออกไปไหนเลย.. มันเศร้าม่ะหล่ะ
เอาเหอะ กลับไปเรื่องเก่าดีกว่า เค้าเข้ามาคุยๆ เราอยู่คนเดียวมาตลอด เหงามาตลอด เหมือนโดนสังคมทิ้งเลยหว่ะ พอมีคนๆนึงเข้ามาคุย เราก้อคุย เค้าดีนะ ดีมากๆๆๆ ดีจนเห้นภาพของตัวผมเองเลยเวลาที่ผมรักใครมากๆ จะเป็นเอามากแบบนั้นเลย มาที่บ้านไม่ต้องพูด เราเข้าไปอาบน้ำ ออกมา เค้าจัดของ จัดห้อง ล้างจาน…. ดูแลใส่ใจสุดอ่ะ ตามใจเกินไปบางที เราไม่ว่าเค้าหรอก เราเคยเป้นคามใจคนที่รักเกินไป ดุไม่เป้น แย้งไม่เป็น อะไรที่มันมากไปก้อไม่ดี น้อยไปก้อขาดแคลนจริงๆ…
เรางงอ่ะ เราสงสารเค้าด้วยหว่ะ เจ๊เค้าไม่เคยรักใคร เด็กก้อเด็ก… เค้าเป็นผู้ใหญ่เหมือนกันนะ แต่แปลกๆ ความคิด vision ไม่กว้าง มี idea creative ดีแต่ไม่ลึกพอ อ่อนต่อโลกพอสมควรเลยแหละ แฟนคนแรกเค้า แย่มากๆๆ ยิ่งทำให้เรารู้สึกผิด.. ยอมรับว่าตอนที่จะคบ เราก้อคิดแล้วว่า เราไม่ได้รักไรเค้าเลย แต่ก้อคิดว่าโอเคน่า คบๆไปก่อน อาจจะลืมคนที่เรารักก้อได้เพราะไงก้อไม่น่าจะมีหวังอยู่แล้ว อีกอย่าง ไม่เคยคิดอยากจะบอกคนที่ผมชอบจริงๆ ตรงๆเลย เพราะเหตุผลหลายๆอย่างรวมกัน ไม่อยากเสียความรู้สึกกะเพื่อน มีเจ้าตัวเล็กด้วยหล่ะมั้ง เลยทำให้คิดว่าผมไม่อยู่ในฐานะที่พร้อมจะรัก แล้วคบกะผู้หญิงคนนี้ได้ ถึงแม้จะรักเค้ามากแค่ไหนก้อเหอะ แค่ขอเป็นเพื่อน ได้ดูแลบ้าง ก้อพอใจแล้ว sad นิดๆแต่มันก้อเป้นชีวิตเรา โตแล้ว skill ที่น่าจะมีหลังจากผ่านมาเยอะ ก้อน่าจะเป้นอันนี้แหละที่ดีที่สุด to be able to adapt.
ไม่อยากกลับไปโน่นเลย.. เหงามากๆ ยิ่งคิดว่าอีกไม่นาน ก้อคงต้องบอกความจริงกะแฟน… ยิ่งไม่อยากกลับไปใหญ่ อยากจะบินหนีไปเลย.. เนี่ยอ่ะนะคนเรา.. เลยกะล่อนเจ้าชู้แค่ไหน พอถึงวันคิดจะจริงจังกะใคร ก้อทำไม่ได้อ่ะ ไม่ใช่เพราะความเจ้าชู้ แต่เหมือนกรรมเก่าที่ต้องมาชดใช้ เรื่องจากอดีตมันตามมาหลอกหลอนกับชีวิตปัจจุบัน อีกนัยนึง มันก้อเป็นเรื่องที่ดี ผมรักเจ้าตัวเล็กมากๆ แต่ก้อยอมรับเหมือนกันว่ายังไม่ได้โตขนาดที่ว่าจะพร้อมจริงๆสำหรับเรื่องแบบนี้ ยังอยากจะหาอะไรอีกมากมายกับชีวิตที่แสนสั้นนี้.. เจอคนพิเศษๆ มันก้อเจอ แต่ก้อต้อง ignore มัน. . รู้สึกแย่มากๆ รู้ม่ะเนี่ยยยย
คนพิเศษหลอ?… เอิ่มมมให้สาบาน ตอนนี้มีอยู่สองคน ที่ไม่ใช่แฟนนะ.. อยู่ที่ไทยคนนึง.. สิงค์โปร์ อีกคนนึง.. คนที่สิงค์โปร์เคยคบๆกันไปพักหนึ่ง ดีมากๆๆ มีความสุขมากๆๆ แต่ก้อ อีโม มากๆๆๆ เหมือนกัน ทำเราบ้าไปพักหนึ่ง แต่สรุปกันว่าเป้นเพื่อนดีกว่า แต่แน่นอนครับ มันมีอะไรมากกว่าเพื่อนอยุ่แล้ว.. แต่ยกไว้ในฐานะคนพิเศษก้อไม่ผิดอะไร แต่การกระทำก้อแค่เพื่อน
คนที่ไทยนี่หนักไปใหญ่เลย เป็นเพื่อนกัน แบบเพื่อนจริงๆ คิดว่าเค้าไม่รู้ด้วยว่าเราจริงๆแล้วเราคิดยังไง.. บางครั้งก้อเหมือนจะนึกเอาไปเองว่าเค้าก้อรู้… จริงๆ ก้อมีลางสังหาร เอ้ยสังหร นั่นแล่ะว่าที่จริงเค้ารู้ แต่ก้อแกล้งโง่ไว้ เหมือนจะไม่แน่ใจอะไรขนาดนั้น แล้วก้อไม่อยากจะคิดด้วย เพราะเป้นเพื่อนกัน?? ช่างเถิด แต่อย่างที่ว่า มีเหตุผลหลายอย่าง เราเลยหยุดตัวเราเองไว้แค่นั้น ซื่งจริงๆก้อน่าจะดีที่สุด เพราะต่อให้ไม่มีอะไร binding ตัวผมอยู่… แม่งก้อไม่เอาอยู่ดีเชื่อม่ะ 555+ เฮ้อออ เศร้านะเนี่ยยยยย เราโอเคนะ เราไม่โอเคหรอก…. คิดถึงคนๆนี้มากที่สุดเวลาอยู่ที่โน่น ให้สาบาน ฟ้าก้อไม่ผ่า เพราะไม่ได้ได้โกหก.. she แบบว่า.. ยูนีค มากอ่ะ เหมือนจะเว่อร์ แต่ไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ ฟังดูตลกๆ แต่ she มีนิสัยหลายๆอย่าง ที่ ทำให้เค้าคิดถึงแม่หว่ะ… 555+ ในทางที่ดีอ่ะนะ เกิดมาชีวิตนี้รักมากที่สุดก้อคุณแม่. ถ้าผู้หญิงคนไหนทำให้ remind ถึงแม่ได้อ่ะ ก้อคิดดูหล่ะกัน ชั้นจะบ้าขนาดไหน.. หวังแค่ว่า แม่คุณเธอจะมีชีวิตที่ complete เราก้อพอใจหว่ะ บอกแร้วว่า “การที่รัก คนที่เค้ารักเรา… ก้อไม่จำเป็นต้องดีเสมอไป.. และ อย่าหวังจะได้รับความรักกลับมา จาก คนที่เรารัก”
บ้าแค่ไหน ก้อหยุดอยุ่ที่เดิม ไม่ต่อเติม ไม่ทะเยอทะยานแระ.. ยังไง เราก้อเหมือนเดิมหล่ะน้า.. เลิฟ fools
*ไม่ใช่คนที่ใช้คำว่า “รัก” พร่ำเพรื่อ อาจจะออกมาใน tone ที่ขำๆ แต่จริงๆก้อหมายความตามที่พูด แต่ไม่อยากจะให้รู้ว่า serious*
รักน้าาาา (โว้ย!)